Time travel – de langste dag

Eén dag = 24u? Yeah right.

De nacht was wat van mindere kwaliteit, maar we krijgen zeker ruim de tijd om dit vandaag in te halen.

Vertrekken om 11u00, 9uur vliegen en aankomst om 13u00 in Chicago. Volgende vlucht naar Phoenix rond 16u00: bijna 4uur vliegen en toekomen om 17u49 lokale tijd. We zijn zestien uur geleden in Brussel opgestegen. It’s going to be a long day.

Indrukken

  • We hadden de ruimte op een langeafstandvlucht toch iets overschat
  • US customs take their shit seriously. Niet mogelijk door hoeveel controles je moet gaan, met fingerprints en digitale foto’s. Wel goed voor het veiligheidsgevoel.
  • Soms is het wel nodig wat tijd te hebben voor de overstap: onze vlucht in Chicago vertrok een klein uur later door technische problemen en een lange wachtrij voor het opstijgen.
  • Als je achteraan het vliegtuig zit (wat oorspronkelijk niet de bedoeling was) is de keuze aan eten iets uitgedund. the chicken had disappeared.
  • Phoenix airport heeft een groter carpetgehalte en is gedateerder dan Chicago. De temperatuur bedraagt er wel 45 graden de hele dag door (valley of the sun) en dat werkt op je systeem.
  • Car rentals proberen altijd er nog iets bij te verkopen, maar het was niet echt nodig. Auto van dienst is een zo goed als nieuwe Nissan Rogue, best een serieuze bak.
  • Veertien uur vliegen was behoorlijk nefast voor de rug, dus de prima bedden waren toch iets moeilijker te verdragen, jammer. De dag van 33 uren zal er ook wel iets aan gedaan hebben. Morgen beter.