Na een rustige nacht en een klein ontbijt staan we tegen halftien klaar bij de paarden, krijgen een helm en wat instructies en vertrekken samen met een Duitser (zis is great) met zijn twee kinderen. Mijn paard luisterde naar de naam “Precious”, dus de Gollum in mij werd wakker. Dat van Christine heette “Twix”, dus zij was de Raider. Het werd een rustige rit van een uurtje door de wilde natuur, met een aantal hindernissen. Na één struik werd me al duidelijk waarom ik de enige was in shorts. Maar soit, een echte cowboy is wat getekend – that’s what they say. Al bij al een unieke belevenis is een schitterend decor. Blij dat we dit nog hebben ingehaald.
The Valley of Fire – @ 110 degrees F
Na een snelle douche checken we uit en rijden richting Vegas, een rit drie en een half uur minimum. Op een vijftig miles voor Vegas slaan we af naar The Valley of Fire State Park, wat ons werd aangeraden. Het bleek toch nog een behoorlijke omweg om er te geraken en wanneer we uiteindelijk aankomen zijn de guards aan de ingang verdwenen en moeten we zelf de tickets invullen, betalen en het receipt aan de voorruit hangen. De temperatuur is ondertussen een stuk boven de veertig en de heat danger staat op “extreme”. Maar we leven op het randje en rijden verder, tot een stuk over het visitor center. Ook daar is de natuur weer “in your face”. Hoe komen deze structuren hier terecht? Hier is enkel woestijn en gewone heuvels en dan krijg je een gigantische rotsenmassa die hier lijkt neergepoot vanuit de lucht. Really strange.
Vegas, baby!
Uiteindelijk komen we in het drukke verkeer van Vegas terecht, rijden één keer verkeerd maar worden snel gecorrigeerd door de gps die ons ergens een garage laat binnenrijden waar enkel gasten van The Mirage mogen parkeren. Hoe die mannen dat zien, geen idee. Met een lift en loopbrug trekken we het hotel binnen waar ze met een Bellewaarde touwenparcours staan aan te schuiven om in te checken. Na een tiental minuutjes wordt de parking op onze account geplaatst ( inchecken is altijd met identiteits- en kredietkaart waar ze een en ander af houden als waarborg, waar je dan de restwaarde van terugkrijgt), mogen we in alle MGM hotels parkeren de komende dagen en kunnen we de kamer binnen. Leuke ruime kamer met volle minifridge (temptation is the keyword) waar je 50 dollar wordt beboet als je iets van eigen materiaal in de minikoelkast propt. Clever thinking – consumptiedwang.
We eten iets, doen een wandeling van twee uren op de strip – het is een serieuze overgang van de rustige natuur naar dit gekkenhuis met overal flipperkasten, schreeuwerige ledscreens en promoguys and -girls. En dat rond de veertig graden. Perfecte omgeving voor een schooluitstap met de adhd’ers, waar iedere prikkel even belangrijk is. The city that never sleeps. Maar je moet het eens gezien hebben.
Bevindingen
- Vanmorgen kom ik wakker en zie in het schemerdonker iets lang/breed gekruld liggen naast mijn heup. Na een belichting zagen we dat het uurwerk van mijn vrouw was afgevallen. Ik wist direct hoe laat het was. Na de verhalen van de big-ass spiders en de muizen en de spin die ik ’s nachts naast het toilet tegenkwam, maar net heb gemist…
- De vijf paarden begonnen zich spontaan op één locatie te ontlasten – de mijne (my precious) startte deze ketting. Josie (de gids) vertelde dat dit steeds daar gebeurt. Waarschijnlijk zo iets als vrouwen die synchroon beginnen te menstrueren als ze lang samen optrekken. Ware het niet dat er één hengst tussen zat. Tussen de paarden bedoel ik. (Not ze german – don’t mention the war)
- Het uitzicht van onze kamer is de Trump Tower. Ziet er heel basic uit.
- De airco op de kamer werkt prima en stil, in tegenstelling tot alle voorgaande hotels waar er steeds een tractor in de kamer stond te draaien. Way to go, mirage!
- Het voelt wat eigenaardig te kijken naar de mensen die hier op de slots of alle andere lichtjes hun geld er hier door zitten te jagen. Met de smile, of een afwezige blik even een paar dagen een poging komen doen om de verliezen te beperken. Als koppel hand in hand tussen de machines gaan kiezen. The land of opportunities, maar dan wel voor de uitbaters.
