Vroeg genoeg uit de veren voor Antelope Canyon: na inchecken worden we met huge open RVs met veertien man rechtstreeks naar de Canyon gevoerd, door het zand natuurlijk. Het doet wat aan Egyptische excursies denken. De ingang ziet er niet echt imposant uit, maar de grotten des te meer. De gidse met Indiaanse roots geeft een uitstekende uitleg en een les fotografie: alles voor de million-dollar-shot. Water en zand doen schitterende dingen. Blij dat we dat hebben gezien. Onderweg aan de praat geraakt met Nederlanders en Luikenaars, die telkens ook wat tips hadden voor de rest van de reis.
Up to the Ranch
Behoorlijke verplaatsing (uurtje of drie) naar onze nieuwe verblijfplaats, cowboy-style. De ranch bestaat uit een centrale receptie en restaurant (alles wat er wordt geserveerd is zelf gekweekt – ook de bisons) met iets verder weg de cabins. Ieder huisje heeft een porch, een big-ass bed en mooi uitgeruste badkamer met bubbelbad. Een koffietje op de porch in de schommelstoel doet Hollywood steeds dichterbij komen. Normaal zijn er ’s avonds duizenden sterren te zien, maar spijtig genoeg krijgen we bewolking. Er is tv, maar geen kanalen maar wel internet.
Aan de receptie boek ik het paardrijden voor morgen: een uurtje met een ongetraind achterste zou moeten volstaan.
The Bryce experience
We zijn na de Grand Canyon al een en ander gewoon, maar toch weer verwonderd bij het beeldenlandschap van Bryce Canyon. Er moet hier nogal wat water hebben doorgelopen, in combinatie met wind. De natuur schept grillige, maar schitterende creaties. Je bent al snel een uur of drie op weg (heen en terug samen), maar het is gewoon iets wat je moet gezien hebben. Op de terugweg in een tankstation een big bag of icecubes gekocht om de koelbox met dranken vannacht op temperatuur te houden.
Bevindingen
- Grote Afstanden zijn normaal: voor alles moet je wel een tijdje de auto in. Dus zie je ook enorme superpowered suv’s en pick-up trucks. Ford, Dodge, GMC en Chevrolet zijn goed vertegenwoordigd. Onze Nissan Rogue biedt ruimte, redelijke zetels en wat technologie maar mist vooral power. Zou me niet verwonderen als dit maar een 1600 is. Optrekken om op de baan te komen heeft heel weinig om het lijf. Kon een stuk beter.
- De cabin voelde redelijk aan van temperatuur deze namiddag. Als we hier vanavond toekomen voelt het aan als 30 graden binnen. Gelukkig kunnen we dit stilletjes afkoelen. Airco’s maken hier wel altijd veel lawaai, dus moet die af om rustig te kunnen slapen.
- Het is het eerste hotel waar we samen in een bed liggen: de vorige waren telkens twee queensize beds, nu één kingsize. Ik kan me niet voorstellen dat dit een echt probleem zal worden. De muis die die een gat gevonden heeft in de badkamer, dat is misschien andere koek als er iemand naar het toilet moet vannacht.
