Vannacht kon ik de slaap moeilijk vatten, ondanks de grote afstand die we gisteren samengeslenterd hebben in het hete Vegas. Heel veel volk op straat en een massa weirdo’s die spektakels proberen aan te prijzen. De Mirage tovert iedere avond om 20u het vijvertje en de rotspartij om tot een uitbarstende vulkaan. Ik zou niet graag de gasrekening betalen van dit gebeuren: je voelde de warmte je van ver overrompelen. Die gasramp van ghislenghien moet echt verschrikkelijk geweest zijn voor de mensen die er dichtbij stonden. Maar soit, we wijken af. Wij kunnen het blussen met een smoothie.
Leaving Las vegas
Bij het uitchecken gaan de parking en de toeristentaksen automatisch van de creditcard af. Weer twee keer verloren: that’s Vegas. Al bij al zijn we behoorlijk snel de stad uit: voltanken, een zak ijs en richting Death Valley. Al die dodelijke hitteverhalen deden het ons al warm krijgen, maar de temperatuur bleef de hele tijd bijna 20 graden onder die van Vegas. Dus voor we het eigenlijk beseften waren we de vallei en Nevada uit en reden California binnen. Soms regende het zelfs, maar het asfalt was te warm om nat te worden. De voorruit werd vochtig, maar de weg niet – heel eigenaardig.
Op weg naar Mammoth Lakes jongleren we tussen bergen, zien weids uitgestrekte vlaktes en besneeuwde toppen. Bij momenten zakt de temperatuur tot 60 graden Fahrenheit (16°C) en Vegas gaf deze morgen rond halftien 38°C. Climateshock, maar wel verfrissend na die drukkende warmte. In de heuvels zijn de geuren van de beplanting heel sterk, je waant je in de Provençaalse keuken.
Summerski
Inchecken in de Sierra Nevada Resort, duidelijk een lodge die het tijdens de winter moet hebben van skiërs en snowboarders. We zullen onze eigen après-ski moeten verzorgen, maar dat zal wel lukken. Bij de Nederlandse delicatessebakker kiezen we een en ander voor het ontbijt: in de winkel is niets geprijsd en de rekening valt dus tegen. Het voordeel is wel dat je er iets voorzichtiger en dus langer van eet. Hopelijk halen we die 580 km die we morgen moeten afleggen.
Smoke on the water
In de vooravond besluiten we nog de Mammoth Lakes rond te rijden: er zijn er een tiental en we bezoeken de drie grootste. Je waant je in Zwitserland of Oostenrijk: heel idyllisch en een paradijs voor sportvissers, zo te zien. In de winkel zagen we een aantal mensen brandhout kopen en op de talrijke kampeerplaatsen wordt dit opgestookt in bbq, vuurkorven en kampvuurtjes. Het brandgevaar zal hier niet zo extreem zijn als in The Valley of Fire.
Bevindingen
- De States zitten soms eigenaardig in elkaar: we hebben Nevada twee keer verlaten en zijn California twee maal binnengereden. En nee, we zijn niet verkeerd gereden.
- De Gps komt vooral goed van pas om de snelheid te weten die je mag rijden: dit maakt het makkelijker de cruisecontrol in te stellen. Je moet regelmatig bijstellen, dat is zeker.
- Iedere dag opnieuw ben ik onder de indruk van de uitgestrektheid van de wisselende landschappen. Make America great again? It already is.
- In die 500 km komen we twee politieauto’s tegen: bij de controle van een truck en in the middle of nowhere bij een auto die omgekeerd in een gracht ligt, bocht gemist. In die eerste tien dagen zijn de politieauto’s en controles op één hand te tellen. Toch houdt iedereen zich behoorlijk aan de regels. En die wegen zijn proper, je kan het je niet voorstellen.
- De eerste helft van de reis zit erop: dag 11 is voorbij en we hebben de indruk al een hoop te hebben gezien en meegemaakt. Benieuwd wat er nog allemaal ons pad zal kruisen.