Mammoth Mountain Ski
Na het opknabbelen van onze Hollandse delicatessen 🙂 vertrekken we richting The Devil’s Postpile, een Nationaal monument dat ik wel graag wou meepikken. Er is behoorlijk wat volk voor we op de startplaats komen, maar ze hebben allemaal skimateriaal of een snowboard bij. Blijkt dat de startplaats voor de zomerski op dezelfde plaats gelegen is – beetje groen Oostenrijk met hier en daar een witte vlek. Christine is wat misselijk door het bochtenwerk en de hoogte en besluit daar te blijven, terwijl de shuttle me naar boven brengt. Spijtig genoeg vertrekt er maar ieder half uur eentje en staat er genoeg volk om er drie te vullen. Nu moet er vandaag nog wat afstand worden gereden, dus we ruilen – met wat moeite – het kaartje terug in en krijgen het geld terug.
Thou shall not pass
Tioga Pass door Yosemite wordt dan maar direct de bestemming van vandaag. Yosemite is een gigantische nest bergen en bossen met schitterende zichten en redelijk aangename temperaturen in de voormiddag: het blijft er halverwege de twintig graden. De overgang van rechte wegen van 100 km naar meer dan 5 uur lang bergwegen en haarspeldbochten werkt niet echt positief op het digestief systeem van mijn vrouw, zoals deze morgen. Yosemite was misselijkmakend mooi, de hele rit. En 320 minuten kan lang aanvoelen. Straight lines! We need straight lines! Sommige plekken waren gewoon heerlijk om te bekijken. Jammer dat er nog duizenden mensen rondreden die ook net vandaag Yosemite wilden gaan verkennen en op alle uitkijkplaatsen plots alles dichtgooien bij het zien van een open parkeerplaats. We kunnen maar hopen dat er een hoop krijtwit uit de auto kruipen als ze beneden komen vanavond. Dat compenseert een beetje. Maar anders, no hard feelings.
Checkin’ in
Net geland in ons Best Western hotel: we krijgen een kamer onder een boom, dus die 92 graden hier worden wat opgevangen. Het wordt ook één queensize bed vanavond, en ik lig net onder de waterval. Mijn vrouw ligt bij de eenzame boom. Het wordt vast een natte, maar verkwikkende nacht. Perfect verfrist naar San Francisco rijden, could we ask for anything more? Jammer dat er in de badkamer te weinig breedte was voor een extra lavabo. Je kan niet alles hebben.
Bevindingen
- Yosemite is prachtig. Veel hangt af van de maaginhoud en de gevoeligheid van de bezoeker.
- Net voor je de pas oprijdt kan je bijtanken. De prijs voor de benzine is hier 4,60 dollar per gallon. In Arizona 2,90. California zet de prijzen heel wat scherper. Maar je kan ook geen kant op: je moet over de pas en hebt benzine nodig. What are the options?
- Sommige National Parks zijn echt gigantisch: het duurt soms een eeuwigheid om er gewoon doorheen te rijden. Maar steeds de moeite waard.
- De natuur heeft ook een keerzijde: bijzonder veel dode bomen. Dit komt door verschillende oorzaken: brand, een keverplaag, de magma in de grond die de zuurstof beperkt aan de wortels van de bomen en tenslotte ook enkele chemische bestanddelen van de sproeistoffen die gebruikt worden om te blussen. Heel triest om aan te zien – ook aan Mammoth Lakes gisteren.
- Er blijven zware temperatuurschommelingen, ook in de bergen: tot dertig graden Fahrenheit verschil.
- Onze kamer heeft een gashaard. Hopelijk kan de airco het ophalen.
- Soms stoppen de auto’s schijnbaar zonder reden voor je in de National Parks. Maar dan zie je dat een bambi of eekhoorn staat te twijfelen om over te steken. Make up your mind, guys! Ook gisteren waarschuwden borden ons voor free range cows, beren, herten en rotsen. Die laatste zijn sneaky bastards en bewegen zich snel verticaal. Kwestie van weten.
- Bijgevoegd bord maakt ook duidelijk waarom de straten proper liggen. Hoe ze dit checken en de schuldige aanwijzen, geen idee.
- In de USA bestaan ook Gift cards voor mensen die je niet zo graag hebt. Of mensen zonder smaak. Het valt ook op dat de meeste eten met hun handen of enkel met een vork. Ik word niet echt happy als ik de mensen hier zie eten. Zij wel.
