Laatste uit het dozijn
Vandaag is het al zover: de laatste halte van ons avontuur – hotel 12. We trekken naar Los Angeles voor drie nachten, kwestie van die uitgestrekte stad toch een beetje te kunnen bekijken. De verplaatsing valt mee (een 150 km autosnelweg), maar als je de stad begint te naderen wordt het verkeer andere koek. Overal lees je verwittigingen dat alles een beetje kan vast zitten, maar de boekskes overdrijven altijd. En het internet is fake news. Tot je er in staat: alles toe, zes vakken, gedisciplineerd op het eerste vak en dan de Hollandse die je via de Gps zwoel influistert “Blijf nu uiterst links”. Niet te doen, die Nederlanders. Maar we geraken er zonder kleerscheuren of bestuurders die per sé de achterkant van onze nissan willen aanraken. The Garland is een hotel opgedragen aan Beverly Garland, de actrice, en wil “een oase van rust brengen in het drukke L.A.”. En inderdaad, het is een eerder kleinschalige, maar heel verzorgde plek met als designthema de jaren zeventig – perfect aansluitend met onze tienerjaren. Mooi zwembadje, proper restaurant en attente receptionisten. Onze kamer blijkt nog niet klaar, maar we krijgen een parkeerkaart (25 dollar/dag) en het wifi-paswoord om contact te leggen met het thuisfront. Kort daarna mogen we ons hebben en houden verslepen en kunnen het eerste koffietje opstarten.
Watch and learn
Morgen trekken we met een gids 4 uren de stad in, maar waarschijnlijk wordt dit downtown – Hollywood en dergelijke. Dus kiezen we voor iets anders en besluiten toch het verkeer wat op de proef te stellen en te rijden naar het hoogste punt dat een prima uitzicht geeft op de stad en op de Hollywood sign. De eerste kilometers gaan vlot, maar al snel wordt duidelijk dat duizend anderen nu net op datzelfde idee kwamen, vooral Aziatische medemensen. Kort voor de Griffith Observatory (een sterrenwacht) sluiten zelfs verkeerswachten de baan af en sturen ons door een tunnel waar we bij toeval een gratis parkeerplaats vinden. Wat we er moeten bijnemen is dat de jonge gast in de vertrekkende sportwagen wel een minuut of vijf nodig heeft om zijn kar te keren, met claxonnerende en steeds nerveuzer wordende wachtenden achter ons. Vooral het feit dat die ene vrije plaats door ons zou bezet worden, lijkt de gemoederen te verhitten. We trekken te voet naar boven, genieten van de views en de permanente tentoonstelling in het observatorium over sterrenkijken, de planeten, het periodiek systeem en nog veel meer. Jammer dat steeds kinderen op die knoppen hameren – ik kan me voorstellen dat hier regelmatig wat reparaties moeten gebeuren. Boven zet een jonge gast zich op de rand, zodat zijn lief de perfecte shot kan maken met L.A. op de achtergrond. Bewijzen dat je ergens bent geweest wordt de hoofdzaak van de uitstap, de locatie zelf is minder relevant. Een jammerlijke evolutie. Dus trekken we vlug nog een selfie.
A man with a plan
Om morgen om halftien op de afspraak met de gids te zijn, moet we een plan opmaken. Living on the edge, testen we het metrosysteem uit: het vertrekstation ligt op meer dan een km, na het eindstation ook zoiets en de rit duurt een half uurtje minimum. De receptie raadt ons een ûber aan, maar we luisteren al de hele weg naar Rammstein – een beetje subway zal deugd doen. I love the smell of hellhole in the morning.
Bevindingen
- Het verkeer in Brussel is druk. In Parijs drukker. Dan heb je een hele tijd niets, en dan volgt L.A. – de snelweg is altijd traag. We stellen de gps in op de traagweg, dus zonder autosnelwegen. Je geraakt er ook, maar toch zijn er weer andere bestuurders met hetzelfde idee. Eigenaardig.
- De sfeer is wel een stuk aangenamer dat San Francisco: er is veel meer rustgevend groen zodat je soms minder het gevoel hebt door een drukke stad te rijden.
- De rijkdom straalt zich uit in de huizen, grotere auto’s, dure winkels en meer vakantie-uitstraling.
- Toen ik de foto maakte aan het verkeersbord riep een jonge parkeerwachter “Stay away from the sign, sir!” – het zou me niet verwonderen dat verkeersbordenliefhebbers voor mij daar eigenaardige dingen hebben gedaan. Maar ja, dat bord vraagt er eigenlijk een beetje om.
- Het bed ziet er goed uit en alweer hebben we een grote spiegel ernaast. De hotels zijn echt wel attent voor de vrouwelijke gasten.
